Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain είναι μια συχνή πάθηση του καρπού, που προκαλεί πόνο στην πλευρά του αντίχειρα και δυσκολεύει απλές καθημερινές κινήσεις. Μπορεί να εμφανιστεί σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν έντονα τα χέρια τους στην εργασία, σε γονείς που σηκώνουν συχνά βρέφη, σε αθλητές ή σε άτομα με επαναλαμβανόμενες κινήσεις λαβής. Αν και συχνά ξεκινά ήπια, μπορεί να επηρεάσει το κράτημα αντικειμένων, τη χρήση κινητού, το γράψιμο, την οδήγηση ή το άνοιγμα ενός βάζου. Η σωστή αξιολόγηση βοηθά να ξεχωρίσει η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain από άλλες παθήσεις του καρπού και να επιλεγεί η κατάλληλη θεραπεία.
Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain αφορά τους τένοντες που κινούν τον αντίχειρα και περνούν από ένα στενό τούνελ στην έξω πλευρά του καρπού. Όταν το περίβλημα αυτών των τενόντων ερεθίζεται ή παχαίνει, οι τένοντες δεν γλιστρούν ομαλά και εμφανίζεται πόνος, ευαισθησία ή αίσθημα «τραβήγματος». Δεν πρόκειται απλώς για κούραση του χεριού, αλλά για ενόχληση που σχετίζεται άμεσα με την κίνηση του αντίχειρα και του καρπού. Για αυτό ο ασθενής συχνά πονά όταν πιάνει, στρίβει, σηκώνει ή κρατά κάτι.
Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι ο πόνος στη βάση του αντίχειρα, κοντά στον καρπό. Ο πόνος μπορεί να αυξάνεται όταν ο ασθενής σηκώνει αντικείμενα, κρατά σακούλες, χρησιμοποιεί ψαλίδι, πληκτρολογεί ή κάνει κινήσεις λαβής και περιστροφής. Μερικές φορές υπάρχει πρήξιμο, ευαισθησία στην πίεση ή αίσθημα ότι ο τένοντας «σκαλώνει». Σε πιο έντονες περιπτώσεις, ο πόνος μπορεί να ανεβαίνει προς τον αντίχειρα ή να επεκτείνεται προς το αντιβράχιο. Όταν τα συμπτώματα επιμένουν και περιορίζουν τη χρήση του χεριού, χρειάζεται ορθοπαιδική αξιολόγηση.
Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain συνδέεται συχνά με επαναλαμβανόμενες κινήσεις του αντίχειρα και του καρπού. Η συνεχής χρήση του χεριού σε συγκεκριμένες θέσεις μπορεί να ερεθίσει το έλυτρο των τενόντων και να δημιουργήσει έναν κύκλο πόνου και δυσκολίας στην κίνηση. Μπορεί να εμφανιστεί μετά από αυξημένη καταπόνηση, χειρωνακτική εργασία ή φροντίδα μικρού παιδιού. Σε ορισμένες περιπτώσεις σχετίζεται με ορμονικές αλλαγές, όπως στην περίοδο μετά τον τοκετό, ή με φλεγμονώδεις παθήσεις. Η αιτία όμως δεν είναι πάντα μία και ξεκάθαρη.
Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στο ιστορικό και στην κλινική εξέταση. Ο ορθοπαιδικός χειρουργός Γάτος Κωνσταντίνος αξιολογεί πού ακριβώς εντοπίζεται ο πόνος, ποιες κινήσεις τον προκαλούν και αν υπάρχουν σημεία πίεσης ή δυσλειτουργίας των τενόντων. Συχνά χρησιμοποιούνται ειδικές κλινικές δοκιμασίες που αναπαράγουν τον πόνο στην περιοχή του αντίχειρα και του καρπού. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί υπερηχογράφημα ή ακτινογραφία, κυρίως όταν πρέπει να αποκλειστούν άλλες αιτίες, όπως αρθρίτιδα στη βάση του αντίχειρα, γάγγλιο ή άλλη τενοντοπάθεια.
Η αντιμετώπιση της τενοντοελυτρίτιδας De Quervain δεν είναι ίδια για όλους. Άλλες ανάγκες έχει ένας νέος γονέας, άλλες ένας επαγγελματίας που δουλεύει πολλές ώρες με τα χέρια και άλλες ένας ασθενής με χρόνια συμπτώματα. Ο θεραπευτικός σχεδιασμός πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη διάρκεια του πόνου, την ένταση των συμπτωμάτων, το είδος της εργασίας, τις καθημερινές συνήθειες και το αν έχουν ήδη δοκιμαστεί θεραπείες. Στόχος δεν είναι μόνο να μειωθεί προσωρινά ο πόνος, αλλά να επανέλθει η ασφαλής χρήση του χεριού χωρίς συνεχή υποτροπή.
Στα αρχικά στάδια, η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain αντιμετωπίζεται συνήθως συντηρητικά. Η ανάπαυση από κινήσεις που επιδεινώνουν τον πόνο, η τροποποίηση δραστηριοτήτων, η χρήση ειδικού νάρθηκα που στηρίζει τον αντίχειρα και τον καρπό και η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή μπορούν να βοηθήσουν σημαντικά. Η φυσικοθεραπεία ή η εργοθεραπεία μπορεί να συμβάλει στη σωστή κινητοποίηση, στην εκπαίδευση του ασθενούς και στη σταδιακή επαναφορά της δύναμης. Είναι σημαντικό ο ασθενής να μην πιέζει το χέρι μέσα στον πόνο, γιατί αυτό μπορεί να παρατείνει τον ερεθισμό.
Όταν ο πόνος επιμένει ή η λειτουργία του χεριού έχει περιοριστεί αρκετά, μπορεί να συζητηθεί η τοπική έγχυση κορτικοστεροειδούς στην περιοχή των ερεθισμένων τενόντων. Η ένεση πρέπει να γίνεται με σωστή ένδειξη, σωστή τεχνική και σαφή ενημέρωση του ασθενούς. Σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να μειώσει ουσιαστικά τον πόνο και τη φλεγμονή, βοηθώντας τον ασθενή να επιστρέψει πιο άνετα στις δραστηριότητές του. Δεν είναι όμως κατάλληλη για κάθε περίπτωση και δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως εγγυημένη ή μόνιμη λύση.
Η χειρουργική θεραπεία εξετάζεται όταν τα συμπτώματα είναι επίμονα, όταν η συντηρητική αγωγή δεν έχει αποδώσει ή όταν η πάθηση επανέρχεται και περιορίζει σημαντικά την καθημερινότητα. Η επέμβαση στοχεύει στην απελευθέρωση του στενού διαμερίσματος από όπου περνούν οι τένοντες, ώστε να κινούνται πιο ελεύθερα. Πρόκειται για μικρή επέμβαση στην περιοχή του καρπού, αλλά απαιτεί εμπειρία, σεβασμό στα ανατομικά στοιχεία και σωστή μετεγχειρητική καθοδήγηση.
Μετά τη θεραπεία, είτε συντηρητική είτε χειρουργική, η σταδιακή επιστροφή στη χρήση του χεριού είναι βασικό κομμάτι της αποκατάστασης. Ο ασθενής χρειάζεται πρακτικές οδηγίες για το πώς να κρατά αντικείμενα, πώς να μειώνει την καταπόνηση του αντίχειρα και πώς να επανέρχεται με ασφάλεια στην εργασία ή στην άθληση. Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain μπορεί να βελτιωθεί σημαντικά όταν αντιμετωπιστεί έγκαιρα και σωστά, αλλά η πρόληψη υποτροπής απαιτεί αλλαγές στις κινήσεις που συντηρούν το πρόβλημα.
Συνήθως προκαλεί πόνο στη βάση του αντίχειρα, στην έξω πλευρά του καρπού. Ο πόνος αυξάνεται με κινήσεις λαβής, στροφής ή ανύψωσης αντικειμένων.
Ναι, αρκετές περιπτώσεις βελτιώνονται με ξεκούραση, νάρθηκα, αλλαγή δραστηριοτήτων, φαρμακευτική αγωγή, φυσικοθεραπεία ή τοπική έγχυση, όταν υπάρχει ένδειξη.
Όχι πάντα. Η διάγνωση είναι κυρίως κλινική. Εξετάσεις ζητούνται όταν χρειάζεται να αποκλειστούν άλλες παθήσεις του καρπού ή της βάσης του αντίχειρα.
Ναι, μπορεί να εμφανιστεί σε γονείς που σηκώνουν συχνά βρέφος, λόγω επαναλαμβανόμενης καταπόνησης του αντίχειρα και του καρπού.
Όταν ο πόνος επιμένει, επιδεινώνεται, προκαλεί αδυναμία στη λαβή ή περιορίζει καθημερινές κινήσεις. Η έγκαιρη αξιολόγηση βοηθά στη στοχευμένη αντιμετώπιση.
Monday - Friday ( 8am - 5pm )