Οι παθήσεις καρπού και άκρας χειρός είναι από τα πιο συχνά προβλήματα που επηρεάζουν την καθημερινή λειτουργικότητα του χεριού. Ο καρπός, ο αντίχειρας και τα δάκτυλα συμμετέχουν σε σχεδόν κάθε δραστηριότητα: εργασία στον υπολογιστή, χρήση κινητού, οδήγηση, μαγείρεμα, άθληση, χειρωνακτική εργασία και λεπτές κινήσεις. Όταν εμφανίζεται πόνος, μούδιασμα, αδυναμία, πρήξιμο ή “κλείδωμα” σε κάποιο δάκτυλο, ο ασθενής μπορεί να δυσκολευτεί ακόμη και σε απλές κινήσεις. Η σωστή ορθοπαιδική αξιολόγηση βοηθά να ξεχωρίσουμε αν το πρόβλημα αφορά νεύρο, τένοντα, έλυτρο τένοντα, άρθρωση ή συνδυασμό παραγόντων.
Η επίσκεψη στον ορθοπαιδικό είναι σημαντική όταν τα συμπτώματα επιμένουν, επανέρχονται ή επηρεάζουν τη χρήση του χεριού. Στις παθήσεις καρπού και άκρας χειρός συχνά ο ασθενής καθυστερεί, επειδή θεωρεί ότι ο πόνος θα περάσει μόνος του. Ωστόσο, μούδιασμα που ξυπνά τον ασθενή τη νύχτα, πόνος στη βάση του αντίχειρα, δυσκολία στο κράτημα αντικειμένων ή δάκτυλο που “σκαλώνει” στην κάμψη χρειάζονται προσεκτική εκτίμηση. Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να επιτρέψει πιο απλές και συντηρητικές λύσεις, πριν το πρόβλημα γίνει πιο ενοχλητικό ή περιοριστικό.
Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα προκαλείται από πίεση στο μέσο νεύρο μέσα στον καρπιαίο σωλήνα. Συνήθως εκδηλώνεται με μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, κάψιμο ή πόνο στον αντίχειρα, στον δείκτη, στο μέσο και σε μέρος του παράμεσου. Σε αρκετούς ασθενείς τα συμπτώματα είναι πιο έντονα τη νύχτα ή μετά από παρατεταμένη χρήση του χεριού. Όταν η πίεση στο νεύρο επιμένει, μπορεί να εμφανιστεί αδυναμία, αδεξιότητα και δυσκολία στο κράτημα μικρών αντικειμένων. Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και, όταν χρειάζεται, σε ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο. Η αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει νάρθηκα, τροποποίηση δραστηριοτήτων, θεραπευτικές ασκήσεις, έγχυση κορτικοστεροειδούς ή χειρουργική αποσυμπίεση σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις.
Η τενοντοελυτρίτιδα De Quervain αφορά τους τένοντες στην πλευρά του αντίχειρα, κοντά στον καρπό. Ο ασθενής συνήθως αισθάνεται πόνο όταν πιάνει αντικείμενα, σηκώνει βάρος, στρίβει τον καρπό ή χρησιμοποιεί έντονα τον αντίχειρα. Μπορεί να υπάρχει ευαισθησία, πρήξιμο ή δυσκολία σε κινήσεις που μέχρι πριν ήταν απλές. Η πάθηση σχετίζεται συχνά με επαναλαμβανόμενη χρήση, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και χωρίς εμφανή αιτία. Στις παθήσεις καρπού και άκρας χειρός, η De Quervain είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα προβλήματος που συχνά βελτιώνεται όταν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ξεκούραση, νάρθηκα αντίχειρα, τροποποίηση δραστηριοτήτων, αντιφλεγμονώδη αγωγή όπου ενδείκνυται, τοπική έγχυση και, σπανιότερα, χειρουργική απελευθέρωση.
Ο εκτινασσόμενος δάκτυλος, γνωστός και ως trigger finger, εμφανίζεται όταν ο τένοντας που κάμπτει το δάκτυλο δεν γλιστρά ομαλά μέσα από το έλυτρό του. Ο ασθενής μπορεί να νιώθει πόνο στη βάση του δακτύλου, δυσκολία στην κίνηση, “κλικ” ή πραγματικό κλείδωμα του δακτύλου σε κάμψη. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρειάζεται να ισιώσει το δάκτυλο με το άλλο χέρι. Η πάθηση μπορεί να αφορά ένα ή περισσότερα δάκτυλα και είναι συχνότερη σε άτομα με επαναλαμβανόμενη χρήση του χεριού ή ορισμένες μεταβολικές παθήσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης. Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από τη βαρύτητα και μπορεί να περιλαμβάνει ξεκούραση, νάρθηκα, έγχυση κορτικοστεροειδούς ή μικροεπέμβαση απελευθέρωσης όταν τα συμπτώματα επιμένουν.
Η σωστή διάγνωση στις παθήσεις καρπού και άκρας χειρός ξεκινά από την προσεκτική λήψη ιστορικού. Ο ορθοπαιδικός χειρουργός Γάτος Κωνσταντίνος αξιολογεί πότε εμφανίζονται τα συμπτώματα, ποιες κινήσεις τα επιδεινώνουν, αν υπάρχει μούδιασμα, αδυναμία, πόνος τη νύχτα ή περιορισμός στην εργασία. Η κλινική εξέταση ελέγχει την αισθητικότητα, τη δύναμη, την κινητικότητα, τα σημεία πίεσης και τη λειτουργία των τενόντων. Ανάλογα με την περίπτωση, μπορεί να χρειαστούν ακτινογραφίες, υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία ή ηλεκτρομυογράφημα. Ο θεραπευτικός σχεδιασμός πρέπει να είναι εξατομικευμένος και να λαμβάνει υπόψη την ηλικία, τη δραστηριότητα, το επάγγελμα, τη διάρκεια των συμπτωμάτων και τις προσδοκίες του ασθενούς.
Στις περισσότερες παθήσεις καρπού και άκρας χειρός η θεραπεία ξεκινά συντηρητικά, εφόσον δεν υπάρχουν σοβαρά νευρολογικά ή λειτουργικά ευρήματα. Η τροποποίηση δραστηριοτήτων, οι νάρθηκες, η φυσικοθεραπευτική καθοδήγηση, οι ειδικές ασκήσεις και οι τοπικές εγχύσεις μπορούν να προσφέρουν σημαντική ανακούφιση σε σωστά επιλεγμένους ασθενείς. Όταν όμως τα συμπτώματα επιμένουν, επανέρχονται συχνά ή προκαλούν αδυναμία και περιορισμό, μπορεί να χρειαστεί μικροεπέμβαση. Στόχος της επέμβασης δεν είναι απλώς να “διορθωθεί” η βλάβη, αλλά να αποκατασταθεί η ομαλή λειτουργία του χεριού με ασφάλεια και όσο το δυνατόν μικρότερη επιβάρυνση.
Η αποκατάσταση εξαρτάται από την πάθηση και τη θεραπεία που εφαρμόστηκε. Μετά από συντηρητική αγωγή, ο ασθενής χρειάζεται συχνά να αλλάξει ορισμένες συνήθειες, να κάνει ασκήσεις και να αποφεύγει κινήσεις που επιβαρύνουν τον καρπό ή τα δάκτυλα. Μετά από μικροεπέμβαση, η κινητοποίηση είναι συνήθως σταδιακή και καθοδηγείται από τον ιατρό. Η επιστροφή στην εργασία εξαρτάται από το είδος της εργασίας και τη χρήση του χεριού. Στις παθήσεις καρπού και άκρας χειρός, η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με τη μείωση του πόνου, αλλά με την επαναφορά της δύναμης, της ακρίβειας και της άνεσης στις καθημερινές κινήσεις.
Όταν το μούδιασμα επιμένει, ξυπνά τον ασθενή τη νύχτα, συνοδεύεται από αδυναμία ή επηρεάζει την καθημερινή χρήση του χεριού, χρειάζεται ορθοπαιδική αξιολόγηση.
Όχι. Πολλές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συντηρητικά με νάρθηκα, τροποποίηση δραστηριοτήτων, ασκήσεις ή τοπικές εγχύσεις, ανάλογα με τη διάγνωση.
Σε ήπιες περιπτώσεις μπορεί να βελτιωθεί με ξεκούραση ή νάρθηκα. Όταν υπάρχει έντονο κλείδωμα ή επιμονή των συμπτωμάτων, χρειάζεται στοχευμένη θεραπεία.
Η επαναλαμβανόμενη χρήση του αντίχειρα και του καρπού μπορεί να επιβαρύνει την περιοχή, αλλά η διάγνωση πρέπει να γίνεται με κλινική εξέταση.
Συνήθως ζητείται όταν υπάρχει υποψία πίεσης νεύρου, όπως στο σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, ή όταν χρειάζεται να εκτιμηθεί η βαρύτητα της βλάβης.
Monday - Friday ( 8am - 5pm )